Download - Flower to the People

Lyrics van Flower to the People

Amstelwijn

Amstelwijn

Bij kalm water op
een schaduwplek zit ik
aan jouw voeten bij een mand waarin een hemels
gerecht. Jij zingt over rood.
Het geluk buigt als regenboog over mij heen en
draagt ons omhoog. Het moment bevriest.
Wij krijgen het koud.
Het water gaat trillen vanwege een boot.
De schaduw wordt kleiner en jouw voeten
zijn bedoeld om verder te komen dan verdwijnen
in mijn bestaan. Dus loop maar naar de maan…

Ik wacht - voor een verwoestende
bui weggedoken - op jou

April 2207

April 2007

Een kreet.
Nooit eerder gehoord.
Heldere blik van blijf bij me!

Hoe kon ik anders dan stilzitten en
haar beven zien.
Ademend op het wonder dat ook
mijn bestaan ijkt:
ter aarde geworpen
worden onverwacht en
altijd bij wildvreemden.
Nu ben ik 5 kittens verder van huis en
aldus dichterbij de grond van alles.

Zo stoffig is het waar ik verjaar daarom
hef ik het glas hoog op!

Bedelaar

Bedelaar

Hij houdt zijn hand op
en mompelt iets van ‘droog brood’
een bankbiljet schuif ik uit mijn beurs
omdat kleingeld hem meer
breekbaar maakt dan hij al
lijkt zo midden op onze oude
Gravenstraat tussen gloed
nieuwe terreinwagens
in de spits.

Iedereen weet wat honger is, mompel
ik binnensmonds: geen vetten, koolhydraten
en eiwitten vinden om het gat binnenin te vullen!

Ik zet mijn ziel te kijk: Antarctica…
mompel niets van verlangen naar jouw
hand die schuift het dekbed opzij traag-traag
omdat bij voorbeeld eendendons
echt te warm is zelfs
in de regentijd ‘s nachts. Juist
zoiets maakt mij nog meer
clown voor eigen
publiek.

Bedevaart

Bedevaart


Mijn dagen worden als
het beklimmen van een steile bergwand
zonder kaart en kompas
zonder veldfles
blootsvoets.

Er is geen verschil
in hoogte slechts het gevoel
dat alles lichter wordt en koud.
Misschien leef ik al niet
meer en zijn mijn helderste gedachten
herinneringen aan een zoektocht
naar jou.

Decembervuur

Decembervuur

Hier heeft ze geleefd.
Hier is ze gestorven.
Achter het hek is het allemaal gebeurd.
Nu wonen er mensen die mij niet kennen.
Geblinddoekt kan ik door hun kamers rennen.
De rozen. Kijk rozen: ik herken nog haar geur!

Een moeder blijft altijd. Dat wil je als kind. Want vader
die gaat en die komt als een vrind. Moeder is ziek
terwijl narcissen bloeien. Terwijl in de tuin paps
het gras loopt te snoeien.
Kijk, daar lag een speelveld.
En daar stond mijn strandwagen.
Beschilderd met bloemen door mams mooie handen.

En hoe was het afscheid had ik van jou willen weten.
En of je haar ook een slotbrief hebt geschreven.

Geliefden

Geliefden

Alles weet dat het moet
zijn ook zand
korrels die het water doorlaten
en soms meegaan gepolijst
bewegen bewust:
alles wat is heeft nog gewonnen
de ranken vol druiven
postduiven en oceanen met steur
kraters vol stoom, bergketens van ijs
voortdurend wordt het bestaan een beter paradijs.

Maar jij komt niet en mijn beurt gaat over!
Misschien treffen we elkaar ooit weer bij
een wittebroodsontbijt...
Wat wil jij dan zijn: het zout op hun twee eitjes
of de karaf rode wijn?

Herberg

Herberg

Val ik terug in de leegte
dan ontstaat toch een
mogelijkheid:

ik verdwijn als dauw en
besta zonder iets te zijn dan water

jij drinkt thee met een andere
dierbare en likt een druppel honing van
het zilveren lepeltje af en:

ineens denk je aan mij.
Dan kam je verward met tien vingers
tegelijk door je grijze haren.

Kind van Vijf

Kind van Vijf

Zoals het kind ginds speelt
zonder anderen met een zelfgevlochten krans
bloemen om het hoofd en glimlacht
naar alles wat voorbij vlindert
niet wetend dat hij lijkt op
de god van de eeuwige
lente
misschien is hij het wel
misschien wenkt hij mij naderbij
om dat geheim met hem te delen ook
al pakt hij slechts mijn hand ter begroeting.

Ik kniel voor hem en kijk
recht in zijn ogen:
de mooiste ben jij, jongen
- reikend naar het boeketje dat hij voor mij
verzameld heeft -
schoner ook dan de narcissen die je omringen
met meer pracht dan de rozen op hun lange stelen
veel lichter ben jij kind dan stuifmeel
in de wind
stralender dan de lucht waarin zelfs
eendagsvliegen staan te pronken alsof de tijd niet tikt.

Wat is pronken, vraagt hij.
Nu naar de fotograaf gaan, antwoord ik.

Marleen

Marleen

Vaak was het een vogel
en soms een citroen
ook hele seizoenen van sneeuw tot
viooltjes in het groen. Ze zei vastberaden:
zo ontruim ik mijn tuin. En stukje bij stukje
verdween al haar puin.

Ook ik ben aanwezig in verzamelde
momenten. Ik lijk op de wereld van de oude
dame en haar prenten. Een engel. Een mens. Een beest.
Een bloem. Net als het heelal stroom
ik langs: ssst-pats-boem!
Precies als haar vergezichten bekoor ik het oog:
een geordende inval van blauw, groen en rood
van wit en van geel van licht en van donker
van vuur en van as
van zout en van zuur van goud
en van zilver van platina, lood:
zolang jij mij aankijkt ben ik nog niet dood...

Scheurend en plakkend duidt M. ons bestaan – hoewel
haar vingers verstijven – loepzuiver aan.

Middagdut

Middagdut

Loodgrijs is de lucht waartegen
een vogel rondborstig piept
naar vrouwtjes misschien.
Cocospalmen waaieren verward met
hun oksels vol waternoten.
Dichtbij wiegen de fajalobi-struiken mee
van noord naar oost. Misschien is
alles vol van oceaanvocht:
mijn katten hangen behaaglijk in een
ruststoel aan kettingen. Zij zijn geliefd.
Ook ik heb heerlijk gegeten:
gekookte bananen en
gestoomde zeevis met honden
blad. Gemberbier gedronken. Een sigaartje
gerookt.Tanden gepoetst. Gebaad. Onverwacht
zal ik in mijzelf verdrinken.

Hoe lang nog duurt dit verteren
van ontbijt, lunch en warm-eten en
wachten op de slaap.
Iemand in de buurt heeft Vivaldi op en ik herken
de herfst. Bij jou is het herfstig als bij mij de droogte toeslaat. Langdurig. Ik zie narcissen bloeien in de potten op jouw balkonnetje. Jij schenkt wijn. Ik droom dat ik het feest net haal.

Nachtregen

Nachtregen

Een bries als de eerste omhelzing van een
nieuwe geliefde. Ik weet dat
het wolkendek op barsten
staat en zal roffelen met honderden
duizenden vingers tegelijk.
Op het dak.
Tegen mijn kruin.
Langs de velden van ons bestaan.

Ik lig gestrekt met jou in
gedachten. Laat mij afspoelen en
bestormen en meeslepen. Jij drijft ineens af.
Ook stof tot nadenken dondert voorbij in rozenrode
structuren die oplichten als koudvuur op oudejaarsnacht.
Figuren gehuld in het goud het zilver en het loodgrijs van
tijdvakken met jou breken naar diepten die onbereikbaar worden.

Geen waanzinnig weerzien. Geen hees-gezongen liefdeslied.
Geen lust naar meer beklijft in dit waterfestijn. Slechts hoe ik het droogjes aan iedereen kan vertellen.

Noordzeezicht

Noordzeezicht

Want wat ik jou nalaat is niet
vastgelegd. De notaris zei: mevrouw, dit
brengt echt geen gevecht. Wie wil er een spiegel
waarop met bloed staat geschreven:
schat, jou laat ik niks na want jij
kost mij het leven.

Dus gooi al mijn kleding op een kerk
bazaar. Vergeet niet de schoenen en al het valse
haar. Mijn parfums en lotions geef die aan wild
vreemden. Mijn boeken verdeel je als brood onder vrienden.
Het huisraad stal je voor jutters op straat. En wie mijn muziek krijgt? Ach, bloedverwanten dan maar.

Het geld dat ik opsloeg – het is heus niet te veel –
Ik smeek je mijn schat: ga daarmee naar zee en
geef een diner met net zoveel gasten als ik
in jaren bij jou mocht verpatsen.
De reden is, en dat weet je vast: het was
aan de Noordzee waar jij mij genas.

Ochtendlicht

Ochtendlicht

Nog steeds is het een haan
die kraait om het licht
aan te kondigen.

Ontwaak als je het niet gelooft en
kijk naar de oostenrand
hoe het gloort.

En altijd in roodtinten. Niets kan
geboren worden zonder het vergieten
van bloed. Maar een ochtend?!

En geen etmaal is ooit door
mij gedood! Of zijn het toch de
tallozen die zich te pletter vervelen?

De nacht is om te genezen van wat bij dag
wordt verziekt. Een haan kraait en op
geschoond re-start ik met jou.

Omhels Mij

Omhels Mij

Omdat alles anders is
dan wij het zien
vind ik taal noch teken
om te melden:
ik heb je zo lief…
Bovendien mag ik er niet
zijn en ben jij de leegte nabij
en ook is de liefde slechts een construct en
brengen gedachten aan jou mij niet altijd tot rust.

…volg mijn ademhaling:
Honderd-een, 102 en ween, niet
van vreugde - er is ook nergens verdriet -
honderdtachtig, 181, 182 en een glimlach breekt in:

fier licht mijn pad op als
een bestaan van N-iets…!

Pelgrim

grim

De poezen beginnen hartstochtelijk
te spinnen: zij hebben ook zo
vreselijk lang gewacht.

Je ziet me staan en naar je kijken maar
herkent mij niet. Wereldvreemd ben ik
door doorlopend denken aan jou
en stom geworden van luisteren
naar voetstappen van een verre
geliefde die maar niet komt opdagen.

Nu sta je aan mijn deur
zonder bagage met loopstok
je gebaart om binnen te worden gelaten.

Soeps

13 Soeps

In mijn huishouden staat soep zelden
op tafel. Niemand heeft daarover een klacht geuit.
Vooral soep met balletjes. In handpalmen gekneed.
Liefst zo klein als te grote knikkers.
Wie lust zoiets!
En dan als voorgerecht. In mijn land
ken ik de maaltijdsoep. Vol en stevig als een
mislukt hoofdgerecht. Pindasoep. Met bananen
tomtom. Gestampt in een houten stamppot. Door vrouwen.
Wie kan zoiets zwaars aan? Stamppot met zuurkool
is nog net geen soep met balletjes.

Als jij komt eten bak ik je een poets:
bloemkoolsoep krijg je opgediend met room.
Als nagerecht. Ik begin duur met kaviaar en flinterdunne
biscuitjes bij champagne (-hanestaart) van een ‘goed huis’.
Daarna mag jij zelf wat halfgaar gebakken is halen.
Uit mijn magnetronoven. Tenminste als je een
warm mensenhart – na zoveel soeps –
kunt verdragen. Als hoofdgerecht. In bed?

Song for Pakistan Faith Hope & Love

Muziek en Tekst Frank Ong-Alok Aug.2010

Faith,Hope and Love (Song for Pakistan)

What we need is faith, hope and love
What we need is faith, hope and love
What we need is faith, hope and love
To spread around the world All over the world

Hear the mother Hear the child
Hear them screamin’ for their live
Now when we all will stand together
We give them a chance..... a chance to survive

What we need is faith, hope and love
What we need is faith, hope and love
What we need is faith, hope and love
To spread around the world All over the world

Reach out for the ones who’ve lost their homes yeah
We cannot leave them this way Not this way oohooh
We need to join hands and let them know
That we will be there with our hearts and our care

What we need is faith, hope and love
What we need is faith, hope and love
What we need is faith, hope and love
To spread around the world All over the world

faith, hope and love
faith, hope and love
faith, hope and love

This Time

This time - Tekst en muziek Frank Ong-Alok feb. 2011

This time You got to come up with something else
This time You need to keep your lies to yourself
This time Come tell me a different story
It’s time to make up It’s time to say you’re sorry
Time to make up It’s time to say you’re sorry

So they’re coming out, they begin to shout
You left them all hungry but they still are proud
Now your time has come to move from the stage
It’s time to make up It’s time to say you’re sorry
It’s time to make up It’s time to say you’re sorry

Still there’s one thing you not understand Is that you make the people very angry
Still there’s one thing you not understand Is that you make the people very angry

This time You got to come up with something else
This time You need to keep your lies to yourself
This time Come tell me a different story
It’s time to make up It’s time to say you’re sorry
Time to make up It’s time to say you’re sorry

Now you must step down and take off ya bling bling crown man
You’re a total disgrace to the human race
You have been here too - far too long -
But you got it all wrong - It’s time -

Time to make up It’s time to say you’re sorry
It’s time to make up It’s time to say you’re sorry

Still there’s one thing you not understand Is that you make the people very angry
Still there’s one thing you not understand Is that you make the people very angry

This time You got to come up with something else
This time You need to keep your lies to yourself
This time Come tell me a different story
It’s time to make up It’s time to say you’re sorry
Time to make up It’s time to say you’re sorry it's

Time to MAKE UP It’s time to say you’re sorry Come on now!
Time to BREAKUP It’s time to say you’re sorry Step down now It’s
Time to WAKE UP It’s time to say you’re sorry AWAY It’s
Time to MAKE UP It’s time to say you’re sorry AWAY.....It’s
Time to BREAKUP It’s time to say you’re sorry
Time to WAKE UP It’s time to say you’re sorry

Zeevogels

Zeevogels

Zeevogels vandaag.
Zomaar in mijn tuin.
Ze schenen niet wit.
Ze neigden naar bruin.
Het waren er 2.
Een echt-paar misschien. Of hartsvriendinnen op
droomreis naar Brasil.
Ik was verrukt. Ik rook ruig de zee. Ik
hoorde hem ruisen. Jij liep met mij mee. Jij
hield mijn hand vast. - Ik had handschoenen aan - .
Ik blijf van je houden zolang meeuwen bestaan!
Jouw stem klonk diep. Ze vlogen prompt op.
Sneeuwwit en luidruchtig. Driehonderd en tien…

Weer staan 2 in mijn tuin. Op zoek naar zout brood?
Zo laat in de middag. Dear me!
Ga niet dood!